Backpacks & Stapelbedden in Penang, Maleisië - Niek Stevens
Global Digital Business Growth For Brands. Extensive International Experience. Request a Free Quote Now.
878
post-template-default,single,single-post,postid-878,single-format-standard,eltd-core-1.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,,borderland-ver-1.13, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Backpacks & Stapelbedden in Penang, Maleisië

“You don’t go to Cameron Highlands?” “No, we go straight to Penang.” Voor de achtste keer wordt gevraagd of we echt niet uitstappen in de Cameron Highlands. De vaste route door West-Maleisië is een uitgesleten route met stops op vaste plaatsen, en de Cameron Highlands is een toeristische trekpleister. De theeplantages zijn een beroemde bezienswaardigheid, maar Pa “als ik thee wil zien ga ik wel naar de supermarkt” Stevens was niet bij voorbaat enthousiast. Daarom hebben we een busticket rechtstreeks van de jungle van Taman Negara naar het eiland Penang aan de westkust geboekt. Dit is een lange etappe, een uur of 12 nietsdoen en apathisch uit het raam staren in de bus.

We komen aan op het busstation van George Town, Penang. We proberen met een lokale bus in de binnenstad te komen, maar deze laat wat lang op zich wachten, dus we kiezen voor een taxi. Zowel de taxi als de chauffeur zijn hoogbejaard. Onze backpacks passen nog net naast de wandelstok van opa in de kofferbak.

George Town is een grote stad, met een historisch centrum wat op de UNESCO-lijst staat. We slapen in het hart van de backpackerbuurt, tussen de Indiase en de Chinese wijk. Uiteindelijk komen we in een hostel terecht, waar we een vierpersoonskamer met twee stapelbedden boeken. Ook al is de kans op een vierde kamergenoot klein, voor de zekerheid betalen we wat extra om het vierde bed bij te boeken. Zo hebben onze backpacks ook een keer een goede nachtrust.’s Avonds smaken de biertjes weer goed in de Reggaebar om de hoek, en na een paar potjes boerenbridge en happy hour cocktails kruipen we bij onze backpacks de stapelbedden in.

Na een dagje sightseen in het oude centrum van George Town, en een kabelbaan naar de heuveltop belanden we in een Japanse karaokebar. Hier staan naast bier en wijn ook vrouwen op het menu. Niet om mee naar bed te gaan, maar om je gezelschap te houden en aan te moedigen tijdens het karaoke zingen. We horen een japanner Livin’ La Vida Loca krijsen, maar dan wel in een compleet andere toonsoort dan Ricky Martin het ooit bedoeld had. Ze hebben geen Mannenkoor Karrenspoor op de karaokecomputer, dus we taaien af richting onze stapelbedden.

De volgende dag is de Filipijnse receptioniste wel erg geïnteresseerd in het wel en wee van onze vader, waarom hij alleen met zijn kinderen op reis is en of hij een vrouw heeft. Het is praktisch en voordeliger om met zijn vieren een kamer te delen, maar we snurken stevig en zijn vrouw wacht op mijn vader in Nederland. Bovendien hebben onze backpacks hun nachtrust ook hard nodig. Met zijn drieën stappen we aan boord van de boot naar Lankawi.

 

georgetown-penang-1

 

georgetown-penang-3

georgetown-penang-4

georgetown-penang-5
——————-

Mijn e-reader ligt nog keurig onder mijn kussen, dus mocht je ooit in kamer 1 van het Red Inn Hostel terechtkomen, veel leesplezier.

MEER: