Hengelen in Hoi An - Niek Stevens
Global Digital Business Growth For Brands. Extensive International Experience. Request a Free Quote Now.
635
post-template-default,single,single-post,postid-635,single-format-standard,eltd-core-1.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,,borderland-ver-1.13, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Hengelen in Hoi An

Hoi An is in meerdere opzichten een geval apart. De kuststad, ergens in het midden van Vietnam, heeft namelijk een historisch centrum. Als een van de weinigen is dit centrum niet platgebombardeerd. Daarom is een groot deel van het centrum verboden voor scooters en auto’s. Het is een verademing om weer eens op zijn Amsterdams rond te scheuren, argeloze toeristen van hun sokken te rijden en luid bellend door smalle straatjes te fietsen. Hoi An is ook een van de belangrijkste toeristische steden van Vietnam en ook dat merk je. Drommen toeristen, hippe koffietentjes en veel souvenirshops met gemotiveerde verkopers.

Er hangt een relaxte sfeer, de stad is overzichtelijk en er is zo weinig te zien dat je zonder schuldgevoel nog een rondje ijskoffie kan bestellen. Ondertussen zijn we in staat om hele gesprekken in het Vietnamees te voeren. Omdat 99% van onze interacties plaatsvinden in een restaurant of bar, ligt het zwaartepunt van onze woordenschat op dit soort gesprekken. De handigste zin is “Ang Chay” (ik ben vegetarisch), hoewel deze coming out meestal tot een schokgolf onder de aanwezigen lijkt. Ik ben uitgelachen, er is in mijn buik geknepen (you’re too fat to be a vegetarian), er is op me gescholden, straatkraampjes weigeren me te bedienen, maar in de regel hoor ik vooral na deze mededeling tien minuten lang fluisterend om heen gonsen: “Chay, chay”. Vietnamezen zijn nou eenmaal een praatgraag volk en de nationale obsessie is eten.

Een andere zin die belangrijke deuren opent is “BIA DÉÉÉÉH” (zoals een geit). Bier met ijs. Fresh Beer is verbazingwekkend goed te drinken en achterlijk goedkoop (EUR 0,13 per glas). Dat het bier uit het soort emmertje komt waar de familie hun kont mee wast, is met dit soort prijzen snel vergeten.

Ook op de stranden van Hoi An is het goed toeven. We zijn op een bijna verlaten strand waar vissers hun bootjes, een van kokosbladeren gevlochten eierdopje, aan het schoonmaken zijn. Ik zit wat te grappen en opeens heb ik geloof ik een boottocht geboekt. Voor $1 mogen we mee met de visser. Het water sijpelt aan alle kanten de boot in, maar we hebben alledrie een biertje, de netten hangen uit en we kunnen alleen maar wachten. De zon brandt fel. Het lastige van dit soort situaties is dat je er zo makkelijk in belandt, maar de weg er uit is meestal onduidelijk. We hebben geen flauw idee hoe lang we hier blijven dobberen. Geen water, en het bier is op. Gelukkig begint de visser de netten weer in te halen. De oogst van anderhalf uur hard werken? Tien magere sardientjes. De visser is nog blijer dan ons met de vangst.

We moeten de oogst bij de visser thuis opeten. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om nu terug te krabbelen en eet een visje op. Ook al dringen ze aan, de ogen en darmen laat ik liggen.

Ang Chay, meestal dan.

 

IMG_3510

IMG_3545

IMG_3539

IMG_3517

IMG_3522
IMG_3523

MEER: