Plankgas door Pondicherry - Niek Stevens
Global Digital Business Growth For Brands. Extensive International Experience. Request a Free Quote Now.
989
post-template-default,single,single-post,postid-989,single-format-standard,eltd-core-1.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,,borderland-ver-1.13, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Plankgas door Pondicherry

‘You do know how to ride a motorbike, don’t you?’ ‘Yes, yes’, lieg ik, terwijl ik wegstuiter op mijn  gehuurde motor. Ik heb in Vietnam op een schakelbrommer gereden, hij heeft alleen mijn NS-kortingskaart als onderpand (Yes, it’s a Dutch ID-card!) en ik heb een reisverzekering met uitgebreide dekking, dus ik maak me niet te druk.

In Pondicherry, stad van Life of Pi met een Frans-koloniaal verleden, is het tijd voor een nieuwe tactiek: eerst een motor huren, dan rondrijden met backpack en op de bonnefooi een hotel vinden. Het Satham Residency is met EUR 10 net binnen budget. De verfdampen slaan me op de keel, de ventilator kan alleen in standje helikopter en er zijn geen ramen, dekens of handdoeken in mijn kamer, maar Pondicherry is nou eenmaal een dure stad, dus dit is niet het moment om pietluttig te doen over een loodvergiftiging.

Ik sla tien keer af, op onhandige momenten, waardoor motoren me rakelings passeren. Een koe blijkt niet aan de kant te gaan als je toetert. Links rijden is vooral lastig op kruispunten. Maar het gaat. Al doende leert men.

‘s Avonds word ik uitgenodigd om bij twee broers te komen zitten. Het is gezellig, we besluiten samen naar hun huis gaan. We blijken met zijn drieën prima op een motor te passen en kachelen met een slakkengangetje terug naar huis, waar de familie blij is met een nieuw slachtoffer om vol te proppen. Ik heb geen zin om naar de verfbus terug te gaan, dus ik blijf slapen.

**** PAP/MAM, STOP HIER ALSJEBLIEFT MET LEZEN ******

Om vijf uur ‘s ochtends moeten de jongens op om te gaan werken. Ik word door een van hen terug gebracht en zit achterop de motor, half te slapen. Twee meiden snijden ons af op de scooter. We schieten met een gangetje van 30 km per uur de stoep op. Iedereen languit op straat, veertig schreeuwende Indiërs er omheen. Ik haal drie tenen open, de rest heeft een paar schrammen, maar er is niets ernstigs aan de hand.

Ik ben nog niet spiritueel verlicht, maar ik beschouw het wel als een teken aan de wand. De plannen om een motor te kopen zet ik in de ijskast. Mijn gehuurde motor lever ik in. Ik krijg mijn NS-kaart weer terug. Minder spannend, maar wel veiliger.

 

pondi_1

Rechtdoor op dezelfde weg gaat voor

 

pondi_2

Tempel in de omgeving

 

pondi-4

Deze ventilator heb ik vervloekt en gehaat

pondi-6

Met de broers

Ook een motor huren in Pondicherry? In Mission Street zitten een paar motorverhuurzaakjes. Met een beetje onderhandelen betaal je EUR 2.60 per dag voor een kleine motor.

 

MEER: