Schijtsafari in Topslip, Indira Gandhi National Park - Niek Stevens
Global Digital Business Growth For Brands. Extensive International Experience. Request a Free Quote Now.
1112
post-template-default,single,single-post,postid-1112,single-format-standard,eltd-core-1.0.3,ajax_fade,page_not_loaded,,borderland-ver-1.13, vertical_menu_with_scroll,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Schijtsafari in Topslip, Indira Gandhi National Park

‘You don’t have a reservation. I will try my best for you, but I can’t promise anything. Please wait one hour.’ Ik ben nog maar net aangekomen in het bergdorpje Topslip, middenin het Indira Ghandi National Park, en ik beland al tussen de kaken van een bureaucratische krokodil. In de Lonely Planet stond wel iets over vooraf aanmelden, maar daar heb ik in de gauwigheid misschien overheen gelezen. Ik zit op kantoor bij de commandant van het national park. We wachten. Een paar telefoontjes later is er witte rook. Ik mag, bij hoge uitzondering, zonder reserving blijven. Als ik naar mijn kamer word gebracht, vraag ik waar de andere toeristen zijn. ‘You are the only one…’

In het tijgerreservaat zijn alcohol, sigaretten en luide muziek verboden. Ik weet niet of dat er iets mee te maken heeft, maar de helft van de dorpsbewoners is vertrokken. Hun vervallen huizen zijn bezet door een een stuk of honderd apen en een kudde wilde zwijnen.

Ik wil op safari, maar het park is ingericht op Indiase toeristen, die zich uitsluitend in roedels van minimaal 10 personen verplaatsen. Daarom kan ik alleen in een grote vrachtwagen, met plek voor 25 personen, een rondje maken. Ik wacht bij de ingang op andere safarigangers om de kosten van een vrachtwagen te delen. De meeste Indiase toeristen reageren enthousiast op deze Europese diersoort. Ik poseer gewillig voor foto’s en schud handen, maar niemand wil met me mee op safari.

’s Avonds loop ik samen met de kok van de kantine naar mijn kamer terug, als we een slang voor onze voeten over straat zien glibberen. Vanaf de schouders van een kok zijn slangen een stuk minder eng. Ik slaap onrustig, droom over vervallen huizen vol slangen, en zie ’s ochtends een berg stront voor mijn deur liggen.  ‘Zo, een van die zwijnen heeft flink zitten kleien’ flitst door mijn gedachten, maar ik sta er verder niet bij stil en meld me bij mijn junglegids. De weersomstandigheden zitten niet mee. We moeten wachten tot de mist optrekt.

‘But you were very lucky last night, with that family passing by your window!’ Ik kijk de gids niet-begrijpend aan. Hij vertelt dat er die nacht vier volwassen olifanten en drie baby’s voor mijn raam langs zijn gelopen. Of ik niets heb gemerkt? Ehh… Nee.

De mist is opgetrokken. We gaan op pad. De gids is ongewapend, maar tijgers worden gemiddeld maar een keer per maand van een afstand gespot in het reusachtige park. Als we een berg nieuwe olifantenstront tegenkomen zit de gids er met zijn handen omheen gevouwen om te voelen hoe lang geleden de olifanten langs zijn gekomen. Af en toe houden we stil om te luisteren naar de geluiden in de jungle. Troepen apen slingeren boven ons hoofd voorbij. De olifanten houden zich stil. Na twee uur door de heuvels klimmen houden we het voor gezien.

Op de terugweg zit de gids weer eens met zijn blote vingers in een paar hertenkeutels te graaien. ‘Look, they eat berries.’ ‘Amazing’ lieg ik.

 

De kampcommandant

De kampcommandant

IMG_5998

Wachten op het kantoor

IMG_5965

IMG_5957

De kamer

IMG_5982

IMG_5980\ IMG_5968

Olifantenkeutels

Olifantenkeutels

 

IMG_6022\ IMG_6017
IMG_6002
Het Anna Salai Tiger Park / Topslip is te bereiken vanuit Palachi, met de bus ongeveer 20km de bergen in. Een rondje met een gids kost 2.000 roepies (EUR 26) voor 1-5 personen. Een overnachting kost 700 roepies (EUR 10) in de simpelste kamers.

 

MEER: